|
 Mieszkanie w bloku
Wykonując świadectwo dla mieszkania w bloku, jak mam potraktować ścianę od strony klatki schodowej? Czy mam ją uznać z ścianę zewnętrzną. Klatka jest przecież ogrzewana i powinno się przyjąć 8˚C – nie mogę przecież jej uznać za przestrzeń nieogrzewaną. Jak postąpić?
Tak naprawdę mamy tu dwa przypadki do rozpatrzenia:
1. Jeśli w budynku jest jedno źródło ciepła (wszystkie mieszkania mają wspólną instalację c.o.), to obliczenia wykonujemy dla całego budynku. W przypadku, o który pyta Czytelnik, świadectwo dla mieszkania będzie takie samo, jak świadectwo dla całego bloku (należy pamiętać, że nie można zrobić świadectwa dla lokalu, gdy nie ma świadectwa budynku). Wówczas dla wszystkich pomieszczeń wyliczamy średnią ważoną temperaturę (gdzie wagą jest powierzchnia), a ściany wewnętrzne traktujemy adiabatycznie (nie uwzględniamy wymiany ciepła między pomieszczeniami).
2. Jeśli każde mieszkanie ma własne źródło ciepła, obliczenia świadectwa wykonujemy tylko dla lokalu i wówczas klatka schodowa traktowana jest jako inna strefa cieplna. Zgodnie z rozporządzeniem, przenikanie ciepła między mieszkaniem a klatką traktowane jest adiabatycznie (nie jest brane pod uwagę przy wyliczeniach strat ciepła).
Jak obliczyć pojemność cieplną budynku?
Według Rozporządzenia MI w sprawie Świadectwa Charakterystyki Energetycznej obliczenia wykonujemy od strony wewnętrznej przegrody idąc w głąb do 10 cm. Same obliczenia opisane są wzorem Cm=Σψ·ΣCp ·ΣA ·Σd, gdzie ψ jest gęstością danej warstwy ściany, Cp jest ciepłem właściwym, A powierzchnią warstwy ściany, a d szerokością danej warstwy (w każdej przegrodzie dodajemy do siebie Cm obliczoną dla warstw tej przegrody pamiętając o tym, że wartość d liczona od strony wewnętrznej nie może przekroczyć 10 cm).
Dla ścian zewnętrznych obliczenia wykonuje się prosto. Problem pojawia się przy ścianie wewnętrznej, ponieważ Rozporządzenie MI nie przewidziało takiej sytuacji, że grubość ściany może być mniejsza niż 10 cm. Wówczas, przy obliczeniach przegrody, która dzieli dwie strefy cieplne, wartość Cm będzie podana dwa razy. W programie ArCADia-TERMO zostało to uwzględnione zgodnie z normą PN EN 13790:2008, w której oprócz powyższego sposobu, opisane są jeszcze dwa przypadki. Pierwszy mówi, że obliczenia wykonuje się tylko do warstwy izolacji cieplnej (izolacja termiczna nie akumuluje ciepła), drugi zakłada obliczenia do połowy grubości przegrody. Norma zakłada, że stosujemy metodę, która wystąpi jako pierwsza idąc od strony wewnętrznej.
W opisanej powyżej normie, jak i w programie ArCADia-TERMO, obliczenia Cm można wykonać metodą uproszczoną, w której nie musimy obliczać Cm dla każdej przegrody, a jedynie podać powierzchnię Af i określić ciężar budynku, na podstawie którego dobierany jest odpowiedni wzór opisany poniżej:
dla budynków bardzo lekkich Cm = 80000 x Af ,
dla budynków lekkich Cm = 110000 x Af ,
dla budynków średnich Cm = 165000 x Af ,
dla budynków ciężkich Cm = 260000 x Af ,
dla budynków bardzo ciężkich Cm = 370000 x Af.
Odpowiedzi udzielili specjaliści z firmy INTERsoft sp. z o.o.
|
